Pierwsze kontakty

Aby kogoś poznać w języku hiszpańskim dobrze by był się przedstawić ale też przedstawić kogoś nam bliskiego: przyjaciela czy członka rodziny. Dobrze by było też poznać formy powitania czy pożegnania aby nie wyjść na osobę niekulturalną.

Dziś właśnie zajmiemy się:

zwrotami na powitanie i pożegnanie
pytaniem o samopoczucie i odpowiedzią na nie
przedstawianiem siebie i innych

Zaczynamy! Miłej nauki!

Na początek mała uwaga co do znaków zapytania i wykrzykników w języku hiszpańskim. Znaki te mają postać podwójną i na początku zdania pytającego lub wykrzyknienia mają postać odwróconą (¿, ¡), w toku nauki przyzwyczaicie się do tego bez problemu.

Przywitaj się

¡Buenos días! – Dzień dobry!
¡Buenas tardes! – Dzień dobry! (używane po godzinie 14 aż do zmroku, spotkałem się z tłumaczeniem “ dobrego popołudnia” czy “dobry wieczór”)
¡Buenas noches! – Dobry wieczór!/Dobranoc! W zależności czy się witasz czy żegnasz.

¡Hola! – Cześć!

Teraz kilka wyrażeń na pożegnanie.

¡Adiós! – Do widzenia!/Żegnaj!
¡Hasta luego! – Na razie!
¡Hasta la vista! – Do zobaczenia!
¡Hasta mañana! – Do jutra!

Pytanie jak usłyszy się zawsze przy powitaniu jest to pytanie o samopoczucie.
¿Qué tal? lub ¿Cómo estás? – Jak się masz?

Najlepiej odpowiedzieć:
Bien, gracias. ¿Y tú?

Przedstaw się

Jeżeli pytamy kogoś jak się nazywa używamy czasownika „llamarse” czyli „nazywać się” jest to czasownik zwrotny tak jak w języku polskim.

– ¿Cómo te llamas? – Jak się nazywasz?
– ¿Cómo se llama usted? – Jak się Pan, Pani nazywa?

Odpowiadając na te pytania używamy wyrażenia:

Me llamo… – Nazywam się… (podajemy swoje imię i nazwisko lub samo imię)

Gdy kogoś poznajemy używa się słówka „encantado/encantada” czyli „miło mi Cię/Pana/Panią poznać” . Inne wyrażenie o tym samym znaczeniu to „mucho gusto”

»Słowo o gramatyce a dokładniej o odmianie czasowników w języku hiszpańskim. Podobnie jak w polskim nie jest wymagane używanie zaimków osobowych przed czasownikiem, ponieważ forma czasownika mówi nam już o tym o kogo chodzi.
Zaimki osobowe w mianowniku w języku hiszpańskim to: yo (ja), tú (ty), él (on), ella (ona), usted (pan/pani); nosotros/-as (my), vosotros/-as (wy), ellos (oni), ellas (one), ustedes (panowie, panie, państwo)«

Umiemy przedstawić już siebie a tera parę zwrotów jeżeli chcemy przedstawić kogoś innego.

Este es Andrés. – To jest Andrés.
Esta es Ana. – To jest Ana.

Estos son Inés y Pablo. – To jest Inés i Pablo.
Estas son Ana y Dolores. – To jest Ana i Dolores.

Możemy użyć też takiej formy jak poniżej:

Este es mi amigo. Se llama Pedro. – To jest mój przyjaciel. Nazywa się Pedro.
Esta es mi hermana. Se llama María. – To jest moja siostra. Ma na imię María.

W zdaniach powyżej były użyte formy „es” czy „son”, są to osobowe formy czasownika „ser” czyli „być”.

Czasownika tego używamy jeszcze pytając się o pochodzenie:

– ¿De dónde eres? – Skąd jesteś
– ¿De dónde es usted? – Skąd Pan/Pani jest?

Odpowiadamy:

– Soy de España/Polonia. – Jestem z Hiszpanii/Polski.

Kolejne pytanie jakie możemy usłyszeć to o miejsce zamieszkania, w pytaniach tych pojawia się czasownik „vivir” czyli „mieszkać” lub „żyć”:

– ¿Dónde vives? – Gdzie mieszkasz?
– ¿Dónde vive usted? – Gdzie Pan/Pani mieszka?

– Vivo en Madrid/Varsovia. – Mieszkam w Madrycie/Warszawie.

Możemy jeszcze usłyszeć pytanie o wiek, możemy też takie pytanie zadać jeżeli chcemy się dowiedzieć kto ile ma lat, pytamy:

– ¿Cuántos años tienes? – Ile masz lat?
– ¿Cuántos años tiene usted? – Ile ma Pan/Pani lat?

Odpowiedź na to pytanie brzmi:

– Tengo x años. – Mam x lat. (x oczywiście to liczba ile mamy lat, o liczbach w hiszpańskim przeczytacie tutaj)

W wyrażeniach powyżej pojawił się kolejny czasownik „tener” jak się domyślacie tłumaczy się do na polski jako „mieć”.

Alfabet i wymowa języka hiszpańskiego

undefined Zaczynając zabawę z językiem najlepiej zacząć od poznawania alfabetu oraz wymowy. W języku hiszpańskim wymowa nie jest trudna i nie powinna sprawiać problemów, jednak należy nauczyć się kilku zasad wymowy poszczególnych liter. W tym artykule poznamy podstawowe zasady wymowy wraz z przykładami. W dalszej części tego działu będę podawał szczegóły wymowy poszczególnych liter, skupiając się na tych, których wymowa różni się od wymowy polskiej. Ale po kolei zacznijmy od poznania liter alfabetu hiszpańskiego. W nawiasach są podane nazwy hiszpańskie liter:

A (a)
B (be)
C (ce)
D (de)
E (e)
F (efe)
G (ge)
H (hache)
I (i)
J (jota)
K (ka)
L (ele)
M (eme)
N (ene)
Ñ (eñe)
O (o)
P (pe)
Q (cu)
R (erre)
S (ese)
T (te)
U (uve)
W (uve doble)
X (equis)
Y (i griega)
Z (zeta)

Przejdźmy zatem do wymowy. Na początek słowo wstępu w nawiasach będę podawał przybliżoną wymowę, opierając się na literach polskich gdzie to możliwe. Oczywiście do każdej litery jest odpowiedni komentarz. Nie każdy musi znać alfabet fonetyczny i nie o to chodzi w dzisiejszej lekcji. W dalszej części nauki będę się starła podawać już bardziej „nukowo” jak należy wymawiać poszczególne litery.

c (th)* – przed literami „e” oraz „i” wymawia się jak „th” w angielskim słowie „think”:
hacer (robić)
ciudad (miasto)

c (k) – przed „a”, „o”, „u” oraz spółgłoskami wymawia się jak polskie „k”
casa (dom)
boca (usta)

ch (czi) – wymawia się jak miękkie polskie „cz” lub „ci”
chico (chłopak)
cucaracha (karaluch)

g (h) – przed literami „e” oraz „i” wymawia się jak polskie „h”
magia (magia)
ingeniero (inżynier)

g (g) – przed „a”, „o”, „u” lub spółgłoskami wymawia się jak polskie „g”
gato (kot)
guapo (przystojny)

gue (ge) – wymawia się jak polskie „ge”, litera „u” jest w tym połączeniu niema
guerra (wojna)

gui (gi) – wymawia się jak polskie „gi”, tutaj litera „u” również jest nie wymawiana
guitarra (gitara)

Aby było zabawnie to należy zapamiętać jeszcze takie oto połączenia z literą „g”:
güe (gue) oraz güi (gui) – dwie kropki na „u” mówią nam, że literę tą wymawiamy
pingüino (pingwin)
cigüeña (bocian)

h (-) – zawsze nieme, po prostu nie wymawia się „samego h”
hola (cześć)
hotel (hotel)

j (h) – wymawia się zawsze jak polskie „h”
jardín (ogród)
joven (młody)

ll (j) – podwójna litera „l” wymawiana jest jak polskie „j”
llamarse (nazywać się)
calle (ulica)

ñ (ń) – wymawia się jak polską literę „ń”
España (Hiszpania)
muñeca (lalka)

q – litera ta występuje tylko w dwóch połączeniach: que (ke) oraz qui (ki), w tym przypadku również „u” jest nie wymawiane
qué (co)
queso (ser)

r (rr) – na początku wyrazu, po spółgłoskach „n”, „l”, „s” oraz między samogłoskami (zapisane graficznie jako „rr”) wymawia się mocno, jak ja to mówię „wibrujące r”
perro (pies)
romano (rzymski)

r (r) – w środku wyrazu w innych wypadkach niż opisanych powyżej wymawia się jak polskie „r”, tutaj uwaga ponieważ wymowa ma wpływ na znaczenie wyrazu:
pero (ale)

v (b) – najprościej mówiąc jest wymawiane między polską literą „b” a „w”,
dwie uwagi:
hiszpańskie „v” nigdy nie jest wymawiane jak „w”;
na początek lepiej wymawiać jak „b” aby się utrwaliło a dokładne zasady opiszę później w osobnym artykule

y (j)** – wymawia się jak polskie „j”
mayo (maj)
yegua (klacz)

z (th)* – wymawia się jak angielskie „th” w słowie „think”
zumo (sok)
zapato (but)

* w Ameryce Łacińskie oraz w Andaluzji litery te wymawia się jak „s”, jest to wariant wymowy i jak ktoś zamiast „zapato” „thapato” powie „sapato” nie jest to błędem

** litera „y” wymawiana jest jak „i” jeżeli stoi samodzielnie; tak na marginesie jest to spójnik, który tłumaczy się na polskie jako „i”

Tak jak wspomniałem wymowa powyżej jest „łopatologiczna”. Więcej na temat wymowy poszczególnych głosek będzie mowa w oddzielnych artykułach. Miłej nauki i zabawy z hiszpańskim!
Łukasz

¡Hola!

Na początek parę słów o mnie.

Skąd się wzięła u mnie fascynacja językiem hiszpańskim? Odpowiedź jest może trochę banalna, nietypowa a może się wydać, że zabawna. Wszystko zaczęło się od serialu „Muñeca brava” w wolnym tłumaczeniu naszej kochanej telewizji „Zbuntowany anioł” a ściślej mówiąc od piosenki w wykonaniu Natalii Oreiro „Cambio dolor”. Co ma to wspólnego z fascynacją językiem. Chciałem po prostu zrozumieć tekst piosenki. Przecież są tłumaczenia powiecie, no są odpowiem ale mimo to chciałem coś tam z języka liznąć.
Na przeszkodzie stało to, że pochodzę z małej miejscowości gdzie nie było możliwości zapisania się na kurs hiszpańskiego. W tym właśnie momencie zaczęło ukazywać się pismo „Easy Español”, trochę jak na ironię a może szczęście przed ukazaniem się pierwszego numeru rozmawiałem z bratem, że mogło by się zacząć ukazywać takie pismo. Przeznaczenie chyba chciało abym zaczął się uczyć. Tak się zaczęła ta moja przygoda.

Pragnę nadmienić, że hiszpański to moje hobby i nie związałem się z nim zawodowo, jednak myślę, że to jest moim atutem, że nie mam jakiegoś tam wpojonego myślenia o nauczaniu języka. Materiał, który będę prezentował jest zebrany i opracowany przez ze mnie. Wybrałem takie zagadnienia, które w życiu mogą się przydać w większym lub mniejszym stopniu, natomiast ułatwią komunikację w języku hiszpańskim.

Blog to nie tylko język hiszpański ale będę też przekazywał Wam wiedzę z zakresu historii Hiszpanii, informacje o krajach hiszpańskojęzycznych.

Blog postanowiłem pisać dla tych właśnie, którzy nie mają możliwości zapisania się na kurs z równych względów: czy to brak szkoły językowej, czy może brak finansów? Dla mnie najważniejsze jest to, że moje marzenie się spełniło.

Liczę na to, że mój blog pomoże Wam w spełnianiu marzeń i będzie to dobry początek na dalszą naukę języka.

Zaczynajmy więc. Lekcja pierwsza to: alfabet i wymowa języka hiszpańskiego.

Powodzenia i zapraszam do nauki.